reconociera su derecho como esposa in verba de Jaime, según Zalba, obtiene de un documento de Clemente IV en 1266 (25). Ello conllevaba la consiguiente reordenación de los derechos sucesorios en sus hijos que por ser mayores que los de Yole, eran los legítimos herederos de títulos y señoríos, quedando los de ésta en un segundo plano. Teresa, empero, a su regreso es apresada por los aganeros argelinos y salvada por Pedro Nolasco fundador de la Orden de la Merced (26), en su cautiverio contrajo al lepra y de nuevo surge el «caballero» que llevaba dentro el rey de Aragón, como queda expuesto en páginas anteriores con la solicitud de divorcio al Papa que le es negado.  1251, octubre 12. Huesca  La reina Violante de Hungría dicta su testamento  Archivo de la Corona de Aragón. Barcelona. Cancillería Real. Pergaminos de Jaime I, nº 1264. Original.  Charles de Tourtoulon, autor de la transcripción documental, personaje que más que investigador, al parecer es copiador de fuentes curiosas. Don Jaime I el Conquistador, rey de Aragón. 1874, II, pp. 437-439  Vanitatem vanitatum vanis mortalibus derelinquens, et ad vitam vivencium in secula permansuram spe certa et in domino meo Jesuchristo defixa pertransiens. Ego, Yoles, Dei gracia regina Aragonum, Maioricarum et Valencie, comitissa Barchinone et Urgelli et domina Montispessulani, facio disposicionem meam ultimam, in qua in primis eligo sepulturam meam in monasterio Vallis Bone, ordinis cisterciensis, et volo ut fiat mihi sepultura plana ante altare beate Virginis. Deinde, mando quod omnia debita mea solvantur et iniuria restituantur, super quo rogo dominum meum et maritum, Jacobum, Dei gracia regem Aragone, ut ea solvat et restituat et insuper legata infrascripta persolvat. Item, comendo domino meo Regi specialiter filios meos, et filias, et comitem Dionisium de Ungria, et comitissam uxorem eius, et omnes dominas domus mee, et domicellas, et Gregorium et Archibaldum, et magistrum Guidonem, phisicum, qui mihi et filiis meis multum servivit, et Nicholaum, capellanum meum, et domicellos et scutiferos, et omnem aliam familiam meam, rogans ipsum dominum Regem, quatinus donet eis consilium et auxilium, sicut ipse noverit justum esse taliter, ut ipsi semper benedicant anime mee et regracientur ai bonum quod ipse faciet eis amore mei. Item, dimito filiis meis Petro, Jacobo, Sancio, comutarum de Posane, quem tenet rex Ungarie, frater meus, quem dimissit mii mater mea, et ipsi solvant debita et restituant iniurias que michi mandavit mater mea, solvenda et restituenda, sicut scit ea episcopus Quinque Ecclesiensis. Item, dimito joyas meas quas habeo in Cardenio et ubicumque alibi, et lapides preciosos filiabus meis Constancie, Sancie, Marie, Helisabet, dividendas inter eas ad arbitrium domini Regis. Et est sciendum quod filie mee Yoles, uxori domini Alfonsi, primogeniti regis Castelle, iam dedi partem joyis meis. Item, instituo in monasterio Vallis Bone, apud quod elegi sepulturam meam, quinque capellanos qui semper celebrent missarum solemnia et orent pro anima mea et domini Regis. Item, dimitto eidem monasterio mille morabetinos, et
© J.M.F.N. 2023
Pág. anterior Pág. siguiente
Violante de Hungría
reconociera su derecho como esposa in verba de Jaime, según Zalba, obtiene de un documento de Clemente IV en 1266 (25). Ello conllevaba la consiguiente reordenación de los derechos sucesorios en sus hijos que por ser mayores que los de Yole, eran los legítimos herederos de títulos y señoríos, quedando los de ésta en un segundo plano. Teresa, empero, a su regreso es apresada por los aganeros argelinos y salvada por Pedro Nolasco fundador de la Orden de la Merced (26), en su cautiverio contrajo al lepra y de nuevo surge el «caballero» que llevaba dentro el rey de Aragón, como queda expuesto en páginas anteriores con la solicitud de divorcio al Papa que le es negado.  1251, octubre 12. Huesca  La reina Violante de Hungría dicta su testamento  Archivo de la Corona de Aragón. Barcelona. Cancillería Real. Pergaminos de Jaime I, nº 1264. Original.  Charles de Tourtoulon, autor de la transcripción documental, personaje que más que investigador, al parecer es copiador de fuentes curiosas. Don Jaime I el Conquistador, rey de Aragón. 1874, II, pp. 437-439  Vanitatem vanitatum vanis mortalibus derelinquens, et ad vitam vivencium in secula permansuram spe certa et in domino meo Jesuchristo defixa pertransiens. Ego, Yoles, Dei gracia regina Aragonum, Maioricarum et Valencie, comitissa Barchinone et Urgelli et domina Montispessulani, facio disposicionem meam ultimam, in qua in primis eligo sepulturam meam in monasterio Vallis Bone, ordinis cisterciensis, et volo ut fiat mihi sepultura plana ante altare beate Virginis. Deinde, mando quod omnia debita mea solvantur et iniuria restituantur, super quo rogo dominum meum et maritum, Jacobum, Dei gracia regem Aragone, ut ea solvat et restituat et insuper legata infrascripta persolvat. Item, comendo domino meo Regi specialiter filios meos, et filias, et comitem Dionisium de Ungria, et comitissam uxorem eius, et omnes dominas domus mee, et domicellas, et Gregorium et Archibaldum, et magistrum Guidonem, phisicum, qui mihi et filiis meis multum servivit, et Nicholaum, capellanum meum, et domicellos et scutiferos, et omnem aliam familiam meam, rogans ipsum dominum Regem, quatinus donet eis consilium et auxilium, sicut ipse noverit justum esse taliter, ut ipsi semper benedicant anime mee et regracientur ai bonum quod ipse faciet eis amore mei. Item, dimito filiis meis Petro, Jacobo, Sancio, comutarum de Posane, quem tenet rex Ungarie, frater meus, quem dimissit mii mater mea, et ipsi solvant debita et restituant iniurias que michi mandavit mater mea, solvenda et restituenda, sicut scit ea episcopus Quinque Ecclesiensis. Item, dimito joyas meas quas habeo in Cardenio et ubicumque alibi, et lapides preciosos filiabus meis Constancie, Sancie, Marie, Helisabet, dividendas inter eas ad arbitrium domini Regis. Et est sciendum quod filie mee Yoles, uxori domini Alfonsi, primogeniti regis Castelle, iam dedi partem joyis meis. Item, instituo in monasterio Vallis Bone, apud quod elegi sepulturam meam, quinque capellanos qui semper celebrent missarum solemnia et orent pro anima mea et domini Regis.
© J.M.F.N. 2023
Pág. anterior Pág. siguiente
Violante de Hungría